دلم واست تنگ شده بابابزرگ

واسه دیدنت

واسه بودنت

واسه مهربونیات

واسه خندیدنات

واسه بزرگیات

واسه کارگشا بودنت

دلم بد هواتو کرده

هوای بودنت

هوای شعر خوندنت

یادته؟

هروقت منو می دیدی

همیشه واسم یه شعرو می خوندی

سحر بلبل حکایت با صبا کرد         که عشق روی گل با ما چه ها کرد...

دلم واسه پدر بودنت تنگ شده

سایه پدری که هیچ وقت نبودو تو واسم پرش می کردی

یادته

هر وقت بارون می اومد زنگ می زدی خونمونو به مامان می گفتی نذاری بچه ها برن زیر بارون می گفتی سرما می خورن

بابابزرگ حالا هروقت بارون میاد میرم زیر بارون تا خیس بشم

خیس خیس

پس چرا زنگ نمی زنی

پس چرا نمی گی مواظب خودت باش بابا...

یادته بارون که تموم میشد میومدی دنبالمونو مارو می بردی بیرون

می گفتی خودم که باشم خیالم راحته که مریض نمی شین

پس چرا نگرانم نیستی؟

تنها کسی که وقتی اذیت می کردم و دعوام نمی کرد تو بودی

یادته؟ به همه شوخیای بی مزه و با مزه ام می خندیدی

وقتی خیلی حرف می زدم و همه دعوام می کردن تو می خندیدی و می گفتی اشکال نداره بابا

بیا واسه خودم حرف بزن

بابا بزرگ دلم واسه درد دل کردن تنگ شده

واسه گله و شکایت کردن تنگ شده

هیچکی وقت گوش دادن نداره

همه سرشون شلوغه

از اون روز خیلی چیزا عوض شده

یادته می گفتی از خدا می خوام همیشه بخندی

بابابزرگ چه همیشه زود تموم شد

دلم واسه خنده های پشت سر هم و از ته دل تنگ شده

واسه گریه های از سر شوق

می دونی چی آرومم می کنه؟

اینکه می دونم جات خیلی خوبه

بابابزرگ

هروقت خواستم صورت مهربونتو تجسم کنم یاد بیمارستان می افتم

یاد اون صورت شکسته و معصوم

همون صورتی که وقتی بهت گفتم خوب میشی خندیدی و گفتی بابا حلالم کن

می دونم دیگه خوب نمیشم

بابابزرگ چرا گفتی حلالم کن

تو که بهترین بودی

تو که مهربون ترین بودی

می دونم ازم دلگیری

ازم ناراحت و دلخوری که چرا بهت سر نمی زنم

نمی تونم بابابزرگ

نمی تونم بیام کنار یه مشت خاک و سنگ بشینم و بگم بابابزرگ من اینجاست

تو مگه تو دل ما نیستی؟

مگه کنار ما نیستی؟

می دونم حرفامو می شنوی

فقط می خوام بگم

دلم واست تنگ شده

دلـــــــــــــــم خیلی واست تنگ شده بابابزرگ جونم